Office by Alex Penny
İnsan yalnız kaldıgında hep aklına kötü şeyler mi gelir acaba? (ya da sorun bende) hayatının hep yarım kaldıgını düşündüğü olayları mı anımsar ? O an ‘arkadaşım’ dediği insanlara mı koşar? Bugün yine yalnız kaldıgım bir süre evime dönerken ağlamaya başladım ben.
Durakta, kimseyi umursamadan, ağlamamı durduramadan ağladım. En yakın dediklerimi aradım ’ gelin ’ dedim. Kimisi açmadı telefonunu kimisi yatıştırmaya çalıştı kendince. Ama hiçbirisi gelmedi. Ben senin sayende artık ne okulda ne evde nede dışarıda yalnız kalamıyorum.. yeni farkediyorum. İhanetinin bana yansıttıklarını. kendime olan güvenimi tamamen kaybettiğimi yalnız kaldıgımda korktugumu. Hareket edemediğimi.
Sen mi?
senin bunlardan hiçbir zaman haberin olmadı.. olmayacak. Üstünden aylar geçti evet ama ben ’ AT LA TA MI YO RUM’
Sen beni bırakıp giderken ne kadar eminsen , ben bi o kadar korkaklaşıyorum hergün. İnsanlara ihtiyaç duyuyorum. Normal bir insanın ihtiyacından daha fazla. İnsanlar beni sevsin diye şebeklikler yapıyorum. Ama yeni farkediyorum hepsi senin yüzünden. Siz gülüyor musunuz onunla şuan bilmiyorum ama umarım … ’ İKİNİZ DE BENİM KADAR YANMA ŞANSINI BULURSUNUZ’
Kötü şeyler dilemezdim ben ama artık önüme bakamıyorum. amaaaan deyip geçemiyorum. Lanet olsun ki geçemiyorum.
Burada bir ünlü fotoğrafı paylaşacak olsaydım öyle çıplak gezen kaltakları değil’ Amy Lee ’ nin fotoğraflarını paylaşırdım sadece.
Mutluyduk şaşıracak kadar mutluydum ben, inanamıyordum bile.
Sonra birlikte yaptık herşeyi nede olsa öyle olmalıydı aşkımızdan daha önemli bir şey yoktu hayatımızda…. olamazdı. Yasaklamıştık bütün insanları birbirimize. Karşılıklıydı! Ve kimse diyemezdi yalandı ! sahteydi diye.Deselerde biz inanmazdık. En fazla gülerdik,gülerdim ben. Çünkü sen hayatımdaki en önemli varlıktın nasıl Yalan diye adlandırabilirlerdi ki bunu. Çünkü mükemmeldi hersey…Mükemmeldik biz. Birlikte yemek yerken bile en çok sana yedirirdim o zaman içim rahat olurdu yanımda olmadıgında yemek yemesende tok oldugunu bilmek bile bana huzur verirdi. Sesini duymadan uyumak imkansız sabahlamalarım olurdu. Küçücük dediğin o kavgalar benim bütün gece uykumdu ve ben uyuyamazdım ve hatta aglardım. geçirdiğim harika günlerin saatlerin yok olacagını düşünürdüm ve anında huzursuz olabilirdim. Kendime bu eziyeti defalarca yapardım!
Ve bir gün oldu.. Sen ’ mutsuzlaştın’ .. Günlerce hatta aylarca tartışmayan biz kavgalar edip saygısızlaşmalara başladık. Sebeplerini aramaya çalıştım önce ama sebebini aramaya çalışırken hatalar yaptıgımın farkına vardım sen beni itmeye çalıştıkça ben yaklaştım. Hayatımın en büyük hatasını yaptıgımı nereden bilebilirdim ki? sen beni zavallı yerine koyup yalvarmalara şahit olmak istedikçe ben yeni UMUTLAR taşıdım düzelir diye.. Uyuyamadım harika bir şekilde 15 gün boyunca saatlerce uyuyamadım 3 saatlik uyku bana bütün gün yetecek gibi gelirdi.Sabahlara kadar aglardım belki ama Tanrı bana sabahları gülmeyi farz etmiş gibiydi. Gülmek zorunda gibiydim hergün kendimi dışarılara attım sonunu bilmediğim tarihin sadece başlangıcını bilerek.
Ve birgün oldu sen bize ihanet etmişsin sevgilim. Verdiğin SÖZLER gibi? Sonsuza kadar birbirimizindik , ölürdük , biterdik birbirimiz için.. birbirimizin sesini duymadan uyuyamazdık hani biz? Ben bugünlerde sadece aglayarak uyuyabiliyorum. Ve birtek İKİNİZİN resmine baktıkça güçlenebiliyorum. Haksızlık ettin bize. Bana! Benden nefret etmeye ne zaman başladın ki.. Bu sözler bu kadar agzından nasıl bu kadar çabuk çıkıp vücuduma enjekte ediliebiliyor? Canımı ne zaman yakmayı öğrendin ki sen , en acıtan sözleri seçip duymamı saglıyosun ?bilseydim ve bende senden nefret etseydim edebilseydim…keşke.
Bazı hayaller çabuk terkedermiş bedenimizii. Ben çok güzel hatalar yaptım kendime.. Ve sadece ikimiz içinde biraz HAYAL…
ama İKİMİZ için. Sadece ikimiz içindi hepsi. Ben yoktu hiç. BİZ vardı. Sen vardın.
Ama artık başka hayallerin kahramanısın sen. Ve üstünden günler saatler geçti. Ben bugün bir şarkı dinledim hatırladıgım tek şey Sendin
Sadece gülümsedim. Gerçekten bitmişsin.
14.08.11
Özetle son kez Aslında şimdi düşünüyorumda çok üzüldüğüm o konu bazen saatlerce aklıma bile gelmemeye başladı. Evet dünyanın en zor ve en kötü şeyinin ’ İhanet’ oldugunu anlamak kötü bir deneyimdi. Ama yanında getirdiği tecrübeleri asla yoksayamam. İnsanların yüzüne gülerken en sevdiğini söyleyenlerinin bile aslında canını nasıl rahat bir şekilde yayık bir ağızla telefonda son kez konuştugunda yakabileceklerini öğrendim. Güvendiğim kadar güvenmemin ne kadar yanlış oldugunu öğrendim. Saatlerce ağlasanda bazı şeyler asla değişmez ve rüya olamazmış öğrendim. İnsanların yüzsüz ötesi olup ’ senle onun eski fotoğraflarını beğenerek ’ yoluna devam edecek kadar ’ Hırslı’ ve ’ Kalpsiz’ oldugunu öğrendim. (Kusura bakmayın ama beyler…) Sırf o sizi daha çok begensin diye süslenerek heycanlanarak giyip gittiğiniz o çok sevdiğiniz elbiselerimizin ‘kaşar yeaa ’ diyerek arkamızdan anılabileceğini anladım. Ve kimse … klişe gelebilir ama Vazgeçilmez değil bunu anladım. Ailemizden çok değer verdiğimiz o insanların sadece geçici olarak bir süre bize eşlik ettiklerini öğrendim. Ve bir insanın Çok ilgilenmesinin , Çok aramasının veya çok içten bakmasının bile aldatmayacagı anlamına gelmediğini öğrendim. ’ Biz ‘
